Ogólnopolskiej Pielgrzymce Rodziny Szkół im. Św. Jana Pawła II na Jasnej Górze.

Było to wyjątkowe spotkanie, gdyż przypadło w momencie osiągnięcia przez Rodzinę Szkół dojrzałości, 100- lecia odzyskania przez Polskę niepodległości, 60 – lecia sakry biskupiej Karola Wojtyły oraz 40 - lecia wyboru kardynała Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową.

Poprzez udział w tym szczególnym wydarzeniu delegacja z Lubaczowa stała się częścią 14 tys. zbiorowości z ponad 300 szkół z terenu całej Polski i zagranicy. Jej uczestnicy w piękny sposób oddali hołd Matce Bożej Częstochowskiej dziękując i upraszając łaski przed cudownym obrazem na Apelu Jasnogórskim oraz uczestnicząc kolejnego dnia we wspólnej Eucharystii na wałach sanktuarium. Młodzież modliła się  wspólnie z arcybiskupem Mieczysławem Mokrzyckim metropolitą lwowskim, jednocześnie rodakiem z okolic Lubaczowa i przyjacielem placówki oraz biskupem Henrykiem Tomasikiem – krajowym duszpasterzem Rodziny Szkół im. św. Jana Pawła II. Na wstępie zawierzyła Pani Jasnogórskiej losy Ojczyzny w 100 – lecie odzyskania niepodległości, całą Papieską Rodzinę Szkół, a także swoją teraźniejszość i przyszłość, troski i nadzieje oraz niedoskonałości i zagrożenia.

Eucharystia sprawowana była w wyjątkowo licznych, bo aż 350 intencjach, które wraz 

z białymi i żółtymi balonami poszybowały z rąk dzieci i młodzieży prosto do nieba. 

W homilii arcybiskup Mokrzycki nawiązał do hasła tegorocznego XVIII Dnia Papieskiego „Promieniowanie ojcostwa”. Podkreślił, że Jan Paweł II był ojcem przede wszystkim ludzi młodych. 

W dalszej części rozważał wyjątkowość autorytetu Papieża wśród młodzieży żyjącej w świecie popkultury. Jak słusznie zauważył, przyczyniły się do tego zawsze otwarte drzwi i wzorzec ojcostwa, do którego wielu tęskniło. Było to ojcostwo mądre, szanujące w młodych ich godność, odrębność, 

a nawet zagubienie i bunt, ale jednocześnie ojcostwo wymagające szczerej i odważnej postawy opowiedzenia się po stronie Chrystusa i Ewangelii. Jan Paweł II uczył młodzież uczciwego życia, nie na skróty, ale odpowiedzialnego za siebie i za innych. Młodzi ludzie chętnie podążali za Nim, ponieważ był autentyczny i żył według tego, czego nauczał.

Wieloletni, osobisty sekretarz i przyjaciel Jana Pawła II zaznaczył, że jesteśmy na Jasnej Górze, aby powtórzyć za Janem Pawłem II: „Jestem” (obecny w życiu Kościoła), „Pamiętam” (znam Ewangelię i wykorzystuję ją w życiu jako drogowskaz), „Czuwam” (jestem świadomy, by nikt nie sprowadził mnie na inną drogę, pozbawioną prawa Bożego).

Na zakończenie arcybiskup Mieczysław Mokrzycki uświadomił zebranym, że to my teraz mamy stać się otwartymi drzwiami, to jest droga, która powinna być w szkołach im. św. Jana Pawła II pielęgnowana. Przez te drzwi inni mogą nie tylko do nas przychodzić, ale mają się od nas uczyć prawdziwej odwagi w podawaniu dłoni i przebaczaniu. Apelował, by nauka Jana Pawła II nie była tylko zapisana na sztandarze, ale przede wszystkim, by była w naszych sercach, umysłach i postępowaniu. Jan Paweł II ma w nas żyć i działać przez nas, abyśmy się nie pogubili na ścieżkach życia i byli chlubą w rodzinie, szkole, Ojczyźnie i Kościele. 

 

Dorota Wis

Danuta Butyńska